|
درباره وبلاگ موضوعات آرشيو وبلاگ  گلپونه ها یاداشت های تلخ نویس به دریا شکوه بردم از شب دشت
از این عمری که تلخ تلخ بگذشت
به هر موجی که گفتم از غم خویش
سری می زد به سنگ و باز می گشت
******** سکوت باید کرد این جا غریبه ها عجیب بی رحمند.....
*******
تازه می فهمم چرا غیبت به خوردن گوشت برادر مرده تشبیه شده...
با یک جمله پشت سرت خیلی چیزها خراب می شوند
خیلی چیزها....
مثلا اعصابت!!!!!
اعتبارت!
آرامشت
و خیلی چیزها....
*******
و من اسیر باورهای نادرست جامعه می شوم
و بر اساس این باور
بدبختی مقدم است بر تنهایی !!!!
|
|||
 |