خیال انگیز و جان پرور چو بوی گل سراپایی  *     *        *        نداری غیر ازین عیبی که میدانی که زیبایی      

من از دلبستگی های تو با ایینه دانستم     *     *       *    که بر دیدار طاقت سوز خود عاشق تر از مایی
 

                                         میان شاخه های گل مشو پنهان که پیدایی